Thomas van Aquino

Thomas van Aquino

 
U bent hier: Filosofie >> Thomas van Aquino

Thomas van Aquino - Geschiedenis
Het redelijk korte leven van Thomas van Aquino (van 1225 tot 1274) begon op een heuveltop in een kasteel met de naam Roccasecca, tussen Rome en Napels. Toen hij vijf jaar oud was ging Thomas van Aquino, ook wel bekend als Thomas Aquinas, naar het dichtbij gelegen Benedictijnse klooster van Montecassino waar hij aan zijn opleiding begon. Later ging Aquinas naar de Universiteit van Napels waar hij in aanraking kwam met een nieuwe groep die de Predikheren of Dominicanen werden genoemd. Tot groot ongenoegen van zijn familie werd hij uiteindelijk zelf een Dominicaan. Aquinas vervolgde zijn studies daarna in Keulen, samen met Albertus de Grote -- door deze associatie werd hij er toe aangezet om de filosofie van Aristoteles te omarmen. De Aristotelische filosofie was iets waar Aquinas zeer gevoelig voor was. Hij ging op zoek naar rationele argumenten om de Christelijke theologie mee te kunnen verdedigen. Hij nam de metafysische leerstellingen van Aristoteles over, en dat was een grote verandering ten opzichte van de Augustiniaanse traditie van de Middeleeuwen.

Thomas van Aquino – Religieuze Redeneringen
Aristoteles streefde er naar om een universele methode van redeneren te ontwikkelen waarmee het mogelijk zou kunnen zijn om alles te leren wat er over de realiteit geleerd kan worden. Thomas van Aquino vond dat er geen tegenstrijdigheden zouden ontstaan wanneer dit soort rede op religie zou worden toegepast. Hoewel hij de mogelijkheid openliet dat iemand religieuze leerstellingen puur op basis van geloof zou kunnen aanvaarden en dit inderdaad ook de beste methode zou zijn, stelde hij toch dat de theologie een wetenschap was waarin een zorgvuldige toepassing van de rede zou leiden tot waarneembaar bewijs voor de theoretische kennis.

Vanwege zijn verdediging van de theologie kreeg Aquinas de bijnaam “de engelachtige leraar” en hij werd dan ook als een professioneel theoloog beschouwd. Desalniettemin bevatten zijn schrijfsels ook werken die gemakkelijk als filosofie herkend kunnen worden. Hij schreef ook diverse commentaren op het werk van Aristoteles die onder Aristotelische schriftgeleerden respect en bewondering hebben opgeroepen. Thomas van Aquino streefde er naar om een scheiding aan te brengen tussen filosofie en theologie:

“. . .de gelovige en de filosoof hebben een verschillende kijk op de wezens. De filosoof beschouwt alles wat een onderdeel van hun specifieke aard is, terwijl de gelovige alleen maar beschouwt wat waar is over deze wezens voor zover dit met God te maken heeft, bijvoorbeeld dat zij door God geschapen zijn en aan Hem onderworpen zijn, enzovoorts” (Summa contra gentiles, boek II, hoofdstuk 4).

Aquinas ging verder met uit te leggen dat theologische argumenten of uiteenzettingen afhankelijk waren van beginpunten of principes die op basis van een geloof als waar werden beschouwd. Filosofische uiteenzettingen beginnen met ideeën die alom geaccepteerd zijn -- die een onderdeel van het algemene kennisdomein zijn, dingen die iedereen weet op basis van de diverse wetenschappen.

“. . .het moet opgemerkt worden dat de verschillende manieren van het weten (ratio cognoscibilis) ons verschillende wetenschappen geven. De astronoom en de natuurlijke filosoof concluderen beide dat de wereld rond is, maar de astronoom doet dit via een mathematische methode die los staat van de materie, terwijl de natuurlijke filosoof een methode aanwendt die op materie gestoeld is. Er is dus niets dat een andere wetenschap er van kan weerhouden om dingen in het licht van goddelijke openbaring te zien die de filosofische disciplines als kenbaar beschouwen in het licht van de menselijke rede” (Summa theologiae, Ia, q. 1, a., ad 2).

Thomas van Aquino – Het Bestaan van God
Thomas van Aquino paste deze filosofische uiteenzetting toe op zijn Vijf Manieren om het Bestaan van God te Bewijzen: 1) Beweging; 2) Causatie; 3) Eventualiteit; 4) Goedheid; 5) Ontwerp.

De eerste manier was duidelijk indicatief voor zijn wijze van redeneren:

  • Er is iets dat beweegt.
  • Alles wat beweegt wordt door iets anders in beweging gezet.
  • Maar deze reeks van voorafgaande bewegers kan niet oneindig ver terug gaan.
  • Daarom moet er een 'eerste beweger' zijn (en dat is God).
Thomas van Aquino besteedde veel aandacht aan de werking van de natuur en hij geloofde dat God via de natuur gekend kan worden, analoog aan het idee dat God via de geschapen wereld gekend kan worden.

Leer Meer!


Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?




Volg ons:

English  
Social Media
Praat over ons:

Volg ons:


Filosofische Wereldbeelden

Het Leven van Koning David
Nietzsche en de Dwaze mens
Citaten van C.S. Lewis
Het Leven van Confucius
Antony Flew
Nebukadnessar
Het Leven van Sint Augustinus
Bertrand Russell
De Griekse Filosoof Plato
Bronnen Voor Verder Onderzoek

Wetenschappelijke Wereldbeelden
Waarheid Beweringen
Theďsme
Stichters van Wereld Religies
Wereld Religies
Ontdek Waarheid
Populaire Kwesties
Levensproblemen
Herstel
 
 
 
Zoek
 
Add Thomas van Aquino to My Google!
Add Thomas van Aquino to My Yahoo!
XML Feed: Thomas van Aquino



Wat denk jij? Bestaat er zoiets als een absolute morele waarheid?
Ja   Nee  
Filosofie Thuispagina | Over Ons | FAQ | Sitemap
Copyright © 2002 - 2014 AllAboutPhilosophy.org, Alle Rechten Voorbehouden.