Communisme

Communisme - Marxisme en het 'Manifest van de Communistische Partij'
Het communisme, dat ook wel is beschreven als "Revolutionair proletarisch socialisme" of "Marxisme", is een politieke én een economische filosofie. Het communisme wordt samengevat door de volgende twee werken: (1) Het Manifest van de Communistische Partij, dat oorspronkelijk in 1848 door Karl Marx werd gepubliceerd, en (2) Principes van het communisme door Friedrich Engels. Op verzoek van de Bond der Communisten, hun activistische groepering, schreven Marx en Engels samen het Manifest van de Communistische Partij. Het manifest probeerde vooral te wijzen op de klassenstrijd en het gewone volk aan te zetten tot een opstand. Bovendien werd in het document een modelregering voorgesteld, met een nieuwe economische structuur die de hogere bevolkingsklassen zou vernietigen en de lagere klassen zou bevrijden van hun tirannie. Volgens het Manifest van de Communistische Partij heeft het communisme tien essentiële regels:

  • Afschaffing van privébezit.
  • Hoge progressieve inkomstenbelasting.
  • Afschaffing van het erfrecht.
  • Inbeslagname van eigendomsrechten.
  • Een centrale bank.
  • Communicatie- en transportmiddelen zijn eigendom van de overheid.
  • Industrie en landbouw zijn eigendom van de overheid.
  • Overheidsbestuur over arbeid.
  • Collectieve boerderijen en regionale planning.
  • Overheidsbestuur over onderwijs.
In wezen was het Manifest van de Communistische Partij een opstand tegen de extreme armoede van de laagste bevolkingsklasse.

Communisme - Atheïsme en immoraliteit
Maar het communisme gaat verder dan economische en politieke hervormingen. Per definitie eist het communisme een afschaffing van godsdienst en van de absolute moraliteit die uit godsdienst voortkomt. Het is ironisch dat het communisme (naar eigen zeggen) de beschaving wil verbeteren, maar tegelijkertijd elk besef van absolute moraliteit, de hoeksteen van de beschaving, wil verwijderen. Bovendien zal een communistisch systeem in de praktijk onvermijdelijk totalitaire vormen aannemen, wat resulteert in een grotere onderdrukking van de mensen die er eigenlijk door "gediend" zouden moeten worden. Dit feit is bevestigd door alle communistische landen in de geschiedenis.

Communisme - Geworteld in het Tsarisme
Hoewel het communisme duidelijk een eigen filosofie is, menen sommigen dat het zwaar beïnvloed werd door het Tsarisme, een totalitair regime dat na de Russische Revolutie in 1917 door het communisme werd vervangen. Europa werd door de eeuwen heen vooral bestuurd door beperkte machtscentra, maar Rusland verzette zich tegen de Europese tendens om de monarchistische macht in te perken. Geschiedkundige Harold Berman schrijft over de historische Europese politiek: "Het is, of was ooit, ook een bron van vrijheid. Een horige zou naar de stadsrechtbank kunnen gaan om tegen zijn meester beschermd te worden. Een vazal zou naar het hof van de koning kunnen gaan om tegen zijn heer beschermd te worden. Een geestelijke zou naar het kerkelijk gerechtshof kunnen gaan om tegen de koning beschermd te worden" (Law and Revolution, oftewel Wet en revolutie). Onder de Tsaristische heerschappij hadden de Russen een dergelijke bescherming niet tegen de streken van een onrechtvaardige Tsaar. Hetzelfde geldt voor de communisten. In het communisme is de regering absoluut. Onder Stalin, misschien wel de beruchtste communist ooit, werden ongeveer 40 miljoen Russische burgers vermoord voor "het goed van de staat".

Communisme - De praktische gevolgen
De praktische gevolgen van het communisme waren gruweldaden en verschrikkingen voor de mensen die onder een communistische heerschappij gebukt gingen en gaan. Voorstanders van het Marxisme beweren dat de communistische leiders zijn afgeweken van de fundamentele leer van Karl Marx. Zij proberen het communisme nog steeds te rechtvaardigen. Maar het kan niet ontkend worden dat de meeste van de gruweldaden juist het gevolg zijn geweest van de Marxistische invloed. Het is ironisch dat het Marxisme zich zo krachtig uitspreekt tegen godsdienst, niet vanwege enige godsdienstige leer, maar vanwege de daden van "godsdienstige" mensen. Niemand kan een godsdienst als het Christendom beschuldigen van een kwaadaardige leer. Maar de mens is zelf kwaadaardig van aard en heeft niets meer nodig dan de juiste gelegenheid om deze aangeboren werkelijkheid te uiten. Men moet het algehele resultaat van een filosofische leer op de maatschappij in beschouwing nemen, goed én slecht, en niet slechts enkele voorbeelden van misbruik. Het Christendom is in de geschiedenis door slechte mensen misbruikt om een heleboel slechte dingen te doen, maar de onderliggende leer heeft de wereld veel goede dingen gebracht. Aan de andere kant heeft het communisme de mensheid veel onmenselijkheden gebracht. Het communisme bracht geen verlichting voor de meerderheid zoals werd beloofd, en bleek ook niet in staat om de onderdrukking te beëindigen zoals de bedoeling was. Het communisme heeft alleen gediend om moraliteit uit de samenleving te verwijderen; een gevaarlijk experiment met een hoge prijs.

Leer nu meer!